Évora to urocze białe miasteczko, stolica regionu Alentejo w Portugalii. Pomimo bogatej historii, pięknego otoczenia oraz ciekawych zabytków, Évora nie jest głównym celem turystycznych podróży. Większość odwiedzających zatrzymuje się tam na kilka godzin, aby zobaczyć historyczną część miasta i pojechać dalej, w stronę oceanu. Ale może to właśnie dzięki braku tłumów turystów Évora zachowała swój urok a jej mieszkańcy prowadzą spokojny, wręcz powolny tryb życia. Dlatego warto zostać tam chwilę dłużej, aby wczuć się w leniwą atmosferę skąpanego w słońcu portugalskiego miasteczka.

Nie znaczy to oczywiście, że Évora nie ma nic do zaoferowania turystom nastawionym na zwiedzanie. Całe stare miasto (Centro histórico) jest wpisane na listę Dziedzictwa Narodowego UNESCO. Rzymskie mury otaczające centrum pochodzą już z II w., a pomiędzy wąskimi uliczkami z białymi wapiennymi domami kryją się pozostałości po kulturze rzymskiej, arabskiej, żydowskiej oraz innych ludach, które zamieszkiwały te tereny.

Centralnym punktem miasta jest Praça de Giraldo. To tam mieszkańcy Evory obchodzą różne święta czy organizują imprezy i manifestacje. Tam również toczy się codzienne życie miasta, w ciągu dnia w licznych kawiarenkach i restauracjach, zaś po zapadnięciu zmroku w klubach i pubach.

Gdy udamy się na północ od głównego placu, dojedziemy do katedry. Katedra w Evorze zbudowana została w latach 1283-1308 w stylu gotyckim, chociaż widoczne są elementy zaczerpnięte jeszcze ze stylu romańskiego. Warto zaznaczyć, że została postawiona na niezwykle trudnym i nieprzyjaznym terenie, co niewątpliwie wystawiło na próbę umiejętności architektów. Katedra składa się z trzech naw- w nawie głównej możemy podziwiać figurę Matki Boskiej z Ó (Nossa Senhora de Ó) oraz rzeźbę Anioła Wniebowstąpienia, dzieło flamandzkiego artysty Oliviera de Gand. Natomiast na krużganku z IV wieku znajduje się grób założyciela katedry, biskupa Dom Pedro. Oprócz części kościelnej dla turystów udostępnione jest również muzeum. Warto także wejść na samą górę katedry, aby podziwiać przepiękną panoramę miasta.

Równie słynną atrakcją i jednym z najstarszych zabytków Evory jest Rzymska Świątynia (Templo Romano), wzniesiona w połowie I wieku. Co ciekawe, według historyków nie była wcale ona poświęcona bogini Dianie, jak się powszechnie uważa. Mało kto również wie, że w średniowieczu Świątynia stała się głównym targiem miejskim, na którym handlowano… mięsem. Dopiero w 1870 roku zdecydowano odrestaurować się ten starożytny zabytek. Dzięki wybitnym architektom i restauratorom, takim jak Włoch G. Cinatti, możemy podziwiać świątynię w obecnej formie. W Evorze znajdują się również inne pozostałości po Rzymianach, m.in. ruiny łaźni rzymskich (Termas romanas) odkryte w 1987 roku.

Warto poza tym odwiedzić zbudowany na przełomie wieku XV i XVI wieku kościół Św. Franciszka (Igraja de Saõ Francisco),w którym znajduje się słynna Kaplica Czaszek (Kapela Dos Ossos). Znana na całym świecie sentencja witająca zwiedzających: „My, kości, które tu się znajdujemy, na wasze kości wyczekujemy”, przypomina o ulotności i kruchości życia ludzkiego. Wnętrze kapliczki wykonane jest z czaszek i kości pochodzących z pobliskich cmentarzy i grobów. Jedna z teorii głosi, że były to groby biednych ludzi, zapomniane i zaniedbane, dlatego twórcy kaplicy postanowili wykorzystać je w celu niesienia przesłania następnym pokoleniom.

Naprzeciwko kościoła znajduje się targ miejski. Codziennie rano za niewielkie pieniądze można się tam zaopatrzyć w świeże ryby, owoce i warzywa oraz spróbować jeden z licznych rodzajów przepysznych portugalskich serów. Oprócz możliwości zrobienia zakupów, wizyta na tradycyjnym targu to prawdziwa podróż w czasie.

Kolejnym obowiązkowym punktem programu jest budynek Uniwersytetu w Evorze (Universidade de Évora), który w niczym nie ustępuje innym znanym uniwersytetom Portugalii. Został założony w połowie XVI wieku, a dokładniej w roku 1551 przez jezuitów. Siedem lat później na uniwersytecie zaczęły odbywać się regularnie zajęcia z teologii, filozofii, retoryki oraz matematyki. Obecnie uczelnia składa się z kilkudziesięciu wydziałów, na których uczą się studenci z innych miast oraz z całego świata. Oprócz żaków codziennie przewijają się tam grupki turystów, uwieczniających na aparatach wspaniałą barokową fasadę połączoną z krużgankiem (Claustro de Gerais) oraz azulejos, czyli ozdobne płytki ceramiczne, przedstawiające niekiedy całe sceny z historii życia miasta.

Warto zobaczyć ślady evoriańskiej historii obecnej na każdym kroku. A po zwiedzaniu udać się do małego, schowanego w bramie baru, sączyć kieliszek pysznego regionalnego wina lub drinka z limonką zerwaną prosto z drzewa oraz po prostu rozkoszować się słońcem.

Źródło: http://www2.cm-evora.pt/guiaturistico/